پس در اين هنگام « پيروىشدگان از پيروىكنندگان بيزارى مىجويند و عذاب الهى را مشاهده مىكنند و ناتوان مىگردند و گروندگان مىگويند : اى كاش بازگشتى داشتيم تا همانگونه كه آنان از ما بيزارى جستند ما نيز از آنان بيزارى مىجستيم . اينچنين خداوند كردارشان را به آنان نشان مىدهد و آن موجب حسرت آنان است و از دوزخ رهايى نمىيابند . » [ بقره ( 2 ) : آيهء 166 - 167 ]
[ 85 - خطبهء ابن عباس در بصره ]
[ 93 ] 2 - يونس بن عبد الوارث از پدرش روايت مىكند كه گفت : هنگامى كه ابن عباس - كه رحمت خدا بر او باد - در نزد ما بر منبر بصره سخن مىگفت رو به مردم كرد و سپس فرمود :
اى امّتى كه در دينش سرگردان است . به خدا قسم ! اگر آن را كه خدا مقدّم ساخت ، مقدّم مىساختيد و آنكه را كه خدا به عقب انداخت ، به عقب مىانداختيد و جانشينى و ولايت را همانجايى قرار مىداديد كه خدا قرار داد واجبات خداوند از مسير خود منحرف نمىشد و ولىّ خدا گرفتار نمىشد و هيچ دو نفرى در حكم خدا اختلاف نمىكردند . پس سرنوشت ناگوار كوتاهىهاى خود را در آنچه از پيش فرستاديد بچشيد . « به زودى ستمكاران خواهند دانست كه بازگشتشان به كجاست . » [ شعراء ( 26 ) : آيهء 227 ] .
[ 86 - على را هنگام قضاوتى نمىيابى جز آنكه برايش اصلى در سنت يا بى ]
[ 94 ] 3 - حسن بن طريف مىگويد : شنيدم كه امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : على عليه السّلام را در حال قضاوتى نمىيابى جز آنكه برايش اصلى در سنّت مىيابى . امام فرمود : على عليه السّلام مىفرمود : اگر دو مرد قضاوت خود را به نزد من بياورند و ميانشان قضاوت كنم سپس مدّتى طولانى صبر كنند و در آن امر به نزد من بازگردند در ميانشان به يك نحو قضاوت مىكنم زيرا قضاوت تغيير نمىيابد و متفاوت نمىگردد .