مىزيستند و روايات ، به اين مطلب اشاره نموده است بهويژه حديثى كه از ابن عباس روايت شده است .
2 . فرشتگان مىدانستند كه آدم موجودى است كه صفات و غرايز متناقض در او درهم آميخته شده است و شهوتى فسادبرانگيز و خشمى خونريز در آدم نهفته است .
3 . براساس روايت ابن مسعود فرشتگان يقين داشتند كه آدم موجود فسادگرى خواهد بود ؛ زيرا هنگامى كه خداوند فرمود :
« إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً »
فرشتگان پرسيدند : جانشين تو چگونه آفريدهاى است ؟ خداوند پاسخ فرمود : از فرزندان او كسانى خواهند آمد كه نسبت به يكديگر حسد ورزيده و در روى زمين به فساد پرداخته و همديگر را خواهند كشت . به همين جهت بود كه فرشتگان گفتند :
« أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها »
4 . خداوند فرشتگان را چنين فرمود كه هنگامى كه آدميان جمعيتى پر شمار گردند در آن هنگام به فساد و كشتار يكديگر خواهند پرداخت .
5 . هنگامى كه فرشتگان رويدادهايى را كه تا روز رستاخيز است در لوح محفوظ مىنگاشتند از فساد آدم آگاه شدند [ و بدين جهت در برابر خداوند آدم را موجودى فسادگر خواندند ] .
6 . اگر « خليفه » به معناى نيابت از خداوند در حكومتدارى و قضاوتگرى باشد پس كشمكش در ميان انسانها حتمى است كه منجر به فساد و فتنهگرى مىشود .
7 . هنگامى كه خداوند آتش را آفريد فرشتگان با حالتى ترسان پرسيدند :
خداوندا ، اين آتش را براى چه كسانى آفريدهاى ؟ خداوند فرمود : براى عذاب نمودن كسانى كه از فرمان من سرپيچى نمايند و چون در آن زمان ، آفريده اى جز فرشتگان نبود آندم كه خداوند آدم را آفريد فرشتگان دريافتند كه آتش براى عذاب آدم آفريده شده است . [ به همين جهت فساد را به انسان نسبت دادند ] . فرقه حشويه ارتكاب گناه توسط فرشتگان را جايز مىشمارند و