پس از درگذشت آدم ، ابليس در پاى درخت انگور و خرما ادرار كرد و ادرار ابليس در ريشهء اين درختان رخنه كرد و به همين سبب پس از تبخير ، بوى بدى از آنها به مشام مىرسد و خداوند هرشراب مستكنندهاى را براى انسان حرام ساخت . زيرا مايع جريان يافته در آنها همان ادرار ابليس است . « 1 »
امام صادق عليه السّلام در روايتى ديگر فرمودهاند : خرماى رطب را خداوند از بهشت براى آدم فرو فرستاد . « 2 »
از امام رضا عليه السّلام نيز روايت شده است : ميوهء درخت نخلى كه بر حضرت مريم نازل گشت در ماه كانون و از نوع « عجوه » يا خرماى رطب بود ؛ اين خرما به وسيلهء تكان دادن و وزش باد از جاى خود حركت نمىكند و ميوهء آن ، همان رطب سياهى است كه روزگارى به دست حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در مدينه كاشته شد . اين نوع نخل در ميان مردم مدينه به نام « لينه » مشهور است . گونههاى ديگر نخل نيز از بهشت بر آدم فرود آمده است . « 3 »
هامش
( 1 ) . فروع كافى ج 6 ص 397 .
( 2 ) . فروع كافى ج 6 ص 347 .
( 3 ) . فروع كافى ج 6 ص 347 .