شرح مئة كلمة لأمير المؤمنين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 66

حكم ، كامل كردن قوّه نظرى ، و از ملحق شدن به صالحان كامل كردن قوّهء عملى است . و ذات حق خطاب به حضرت موسى ( ع ) فرمود : * ( وَأَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِما يُوحى إِنَّنِي أَنَا الله لا إِله إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَ ) * ( 1 ) پس يكتا پرستى مرحله كمال يافتن قوهء نظرى ، و پرستش مرحله كمال قوّه عملى است . و نيز خداوند به عنوان حكايت از حضرت عيسى ( ع ) فرموده است : * ( قالَ إِنِّي عَبْدُ الله آتانِيَ الْكِتابَ وَجَعَلَنِي ) * ( 2 ) . پس اقرار كردن به كمال بندگى خدا مستلزم اين است كه قوه نظرى در شناخت خدا به كمال رسيده باشد و پس از آن فرموده است : * ( وَجَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ وَأَوْصانِي ) * ( 3 ) ، كه اشاره به كامل شدن قوه عملى است . و خطاب به حضرت محمد ( ص ) فرموده است : * ( فَاعْلَمْ أَنَّه لا إِله إِلَّا الله ) * ( 4 ) ، كه اشاره به كامل شدن قوه نظرى مىباشد . و پس از آن فرموده است : * ( وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ ) * ( 5 ) كه اشاره به كامل شدن قوهء عملى است . پس زبان وحى با زبان حكمت مطابقت دارد بر اين كه كمال آدمى منحصر به علم و عمل مىباشد و توفيق از خداست .