امير مؤمنان عليه السلام فرمود : بر آرزوها تكيه مكن كه آن سرمايهء احمقان و نادانان است . شارح گويد : اتكَّال اعتماد كردن و از باب افتعال است و او پيش از ( ت ) بوده و بعد از آن كه واو به ( ت ) قلب شده ، در ( ت ) ادغام شده است . منى با الف مقصوره خواسته هاى نفس است كه به دل خطور مىكند ، و بضائع جمع بضاعت است . نوكى به فتح ( واو ) جمع انوك از نوك است كه همان حماقت و نادانى است . معناى كلمه اين است كه - بر خواستهء نفسانيت تكيه مكن ، زيرا چنين نيست كه هر چه آدمى بخواهد بدان دست يابد ، و اين طور نيست كه هر چه را آرزو كند به دست آورد ، و اين كه تكيه كردن بر خواهش نفس و اعتماد كردن بر آرزوها از اخلاق احمقان و خصلتهاى نادانان مىباشد ، شاعر گويد : چنين نيست كه هر چه را مرد آرزو كند بدان برسد بادها به گونه اى در حركتند كه كشتيها نمىخواهند ( 1 ) .