تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 450

ابن سلمه ، از هشام بن عروه ، از عروه ، از أسماء دختر ابوبكر نقل كرد كه گفته است : مادرم در دوران صلح قريش و در مدت آتش بسى كه با پيامبر صلى الله عليه و آله خدا تعيين كرده بودند در حالى كه از آيين ما رويگردان بود ، نزد من آمد و براى تأمين زندگى خويش كمك خواست . من به پيامبر صلى الله عليه و آله گفتم : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ، مادرم كه مشرك است بر من وارد شده است ؛ آيا با او پيوند خويش نگه دارم و احسان كنم ؟ فرمود : « آرى ، با او پيوند نگه دار و احسان كن » . « 1 » 870 - عتاب بن زياد براى ما نقل كرد و گفت : ابن مبارك ، از مصعب بن ثابت ، از عبداللَّه بن زبير براى ما حديث كرد كه گفته است : همچنين عامر بن عبداللَّه بن زبير ، از پدرش برايم نقل خبر كرد كه گفته است : قُتَيله دختر عبدالعزّى بن عبداسد [ بن نصر ] از بنى مالك بن حِسْل بر دختر خود اسما دختر ابوبكر - ابوبكر آن زن را در دوران جاهليت طلاق داده بود - وارد شد و هدايايى شامل روغن و رنجبويه و سدر برايش آورد . اسما از پذيرش اين هديه‌ها يا بردن آنها به خانه خود امتناع ورزيد تا اين كه براى عايشه پيغام فرستاد كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله در اين باره بپرس . عايشه خبر را با رسول خدا صلى الله عليه و آله در ميان نهاد و حضرت او را فرمود كه هديه‌ها را بپذيرد و به خانهء خود ببرد . خداوند آيات لَايَنْهَاكُمْ اللَّهُ عَنْ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ « 2 » را تا آخر اين دو آيه در اين خصوص نازل كرد . « 3 » 871 - حزامى براى ما نقل كرد : و ابن‌وهب براى ما از جرير حديث كرد كه گفته است : يكى از مردمان مكه به نام عثمان بن قاسم برايم نقل كرده و گفته كه چون مادرش « 4 » از مكه