تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 414

مشكلى داريد ؟ گفتند : ما شترانى درشت كوهان قربانى مىكنيم ، گرفتارى از ديگران برمىگشاييم ، به جاى آب به مردم شير مىدهيم ، حاجيان را آب‌رسانى مىكنيم و با خويشان پيمان خويشاوندى پاس مىداريم . پرسيدند : محمد چه ؟ گفتند : مردى بىدنباله است كه پيوندهاى خويشاوندى را نيز بر هم زده است و بنى غفار ، راهزنان كاروان‌هاى حج از او پيروى كرده‌اند . اينك آيا ما راه يافته‌تريم يا محمد راه يافته‌تر است ؟ گفتند : شما . پس خداوند اين آيه را نازل فرمود : أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنْ الْكِتَابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هَؤُلَاءِ أَهْدَى مِنْ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا « 1 » 815 - فليح بن محمد يمانى براى ما نقل كرد و گفت : مروان بن معاويه فزارى ، از جويبر ، از ضحاك نقل كرد كه دربارهء آيه أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنْ الْكِتَابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ « 2 » گفت : مقصود از اين آيه ، يهوديان است كه كعب بن اشرف و حُيىّ بن اخطب را به داورى گرفتند و حكم آنها را در آنچه خلاف كتاب خدا و يا موافق كتاب خدا باشد پذيرفتند و كتابى را كه خود داشتند واگذاشتند . آنان و پيروان آيينشان مدعى شدند كه كافران مكه از محمد و اصحاب او راه يافته‌ترند و راه آنان درست‌تر است . اين در حالى بود كه خود مىدانستند محمد رسول خدا صلى الله عليه و آله و نيز اصحاب او بر همان راه درستىاند كه خداوند بديشان نموده است . خداوند در اين باره فرمود : أُوْلَئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُم وَ اللَّهُ وَمَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيراً . « 3 » جويبر گويد : حُيىّ بن اخطب همان « جبت » و كعب نيز همان « طاغوت » است . « 4 »