تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 405

نيست سوگند ، از اين پس از يمامه هيچ گندم و خرمايى به شما نخواهد رسيد مگر آن كه به خدا و رسول او ايمان آوريد . اين اقدام مكيان را به سختى افكند و از همين روى در حالى كه با پيامبر صلى الله عليه و آله در جنگ بودند براى آن حضرت نامه نوشتند و از آنچه پيش آمده بود شكايت كردند . پيامبر صلى الله عليه و آله براى ثُمامه نوشت كه آن مواد غذايى را كه براى مكيان مىرفته است ، از آنان قطع مكن . او نيز همين كرد . « 1 » 802 - عفان براى ما نقل كرد و گفت : حماد بن زيد ، از ايوب ، از ابوقلابه ، از ابومهلب ، از عمران بن حصين نقل كرد كه گفته است : « عضباء » « 2 » پيش از آن كه در اختيار رسول خدا صلى الله عليه و آله قرار گيرد ، از آن مردى از عقيل و از شتران طليعه دار كاروان‌هاى حج بود . اما آن مرد را در بند كردند و عضباء را از او گرفتند . در هنگامى كه در بند بود رسول خدا صلى الله عليه و آله كه بر الاغى نشسته بود و آن الاغ به قطيفه‌اى پالان شده بود ، از كنار او گذشت . آن مرد فرياد زد : اى محمد ، مرا به چه جرمى مىگيريد و به چه حقى عضباء را در اختيار مىگيريد ؟ رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « تو را به گرو جرم خاندان و هم پيمانانت ، ثقيف مىگيريم » راوى گويد : ثقيف در آن زمان دو مرد از مسلمانان را به اسارت گرفته بودند . آن مرد همچنين در سخنان خود گفت : من مسلمانم . رسول خدا صلى الله عليه و آله در پاسخ فرمود : « اگر در حالى كه هنوز در بند نبودى اين را مىگفتى يكسره رهايى يافته بودى » . راوى گويد : رسول خدا صلى الله عليه و آله به راه خود ادامه داد ، اما آن مرد ديگر بار فرياد زد . اى محمد ، من گرسنه‌ام ، غذايم ده . تشنه‌ام آبم ده . رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز فرمود : « اين هم خواسته است » . آن مرد در ازاى آزادى آن دو [ مسلمانى كه در بند ثقيف بودند ] آزاد شد ، اما رسول خدا صلى الله عليه و آله عضباء را به عنوان مركب شخصى نگه داشت . [ راوى گويد : پس از چندى مشركان به چراگاه مدينه يورش آوردند و حيوان‌هايى را كه در چراگاه بودند ؛ از جمله