تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 379

فرموده است : انَّ اللَّهَ لايَغْفِرُ انْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ « 1 » يعنى مىگويد : اگر توبه كنى و از شرك به اسلام باز گردى توبه‌ات پذيرفته شود . اما آن مرد از توبه خوددارى ورزيد تا آن كه در كنار مشركان كشته شد . پس خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله خود فرمود : هر كس همانند كردهء او انجام دهد و هر كس به فرمودهء قرآن وَ مَنْ يُشاقِقِ الرَّسُولَ - يعنى با رسول خدا صلى الله عليه و آله دشمنى ورزد - مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدَى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءَتْ مَصِيراً « 2 » 777 - فليح بن محمد براى ما نقل كرد و گفت : حاتم بن اسماعيل از هشام بن عروه براى ما حديث كرد كه ابن ابيرق ظفرى از يكى از يهوديان ، زرهى دزديده بود . يهودى آن زره را از او مطالبه كرد و او نيز كسى ديگر را متهم كرد . اين مؤاخذه يهودى خاندان ابن ابيرق را به خشم آورد و گفتند : اين يهودى خواسته است تبار ما را نكوهش كند . پس در اين باره با رسول خدا صلى الله عليه و آله سخن گفتند تا بىگناهى ابن ابيرق را اعلام بدارد . چون از نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله برگشتند خداوند در اين باره بر پيامبر صلى الله عليه و آله وحى فرستاد و او را از حقيقت امر آگاهاند . فرمود : وَلَا تُجَادِلْ عَنْ الَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَايُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّاناً أَثِيماً « 3 » همچنين دربارهء او فرمود : وَمَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرْ اللَّهَ يَجِدْ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً * وَمَنْ يَكْسِبْ إِثْماً فَإِنَّمَا يَكْسِبُهُ عَلَى نَفْسِهِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً * وَمَنْ يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْماً ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئاً فَقَدْ احْتَمَلَ بُهْتَاناً وَإِثْماً مُبِيناً « 4 » بنابراين ، اگر