تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 369

بترسد بى كسان را به خود نزديك كند و هر كس از مرگ بهراسد از اين كه فرصت‌ها را از دست بدهد بترسد . عمر با شنيدن اين سخنان گريست . جارود گفت : اى زن ، بس كن ، زياد حرف زدى و اميرمؤمنان را گرياندى . عمر به جارود گفت : آيا اين زن را نمىشناسى ؟ اين خوله دختر حكيم و همسر عبادة بن صامت است كه خداوند در آسمان گفته‌هاى او را شنيد و اينك عمر ، به خداوند سوگند ، به طريق اولى بايد به سخن او گوش سپارد . « 1 » 761 - عبداللَّه بن رجاء براى ما نقل كرد و گفت : اسرائيل ، از ابن اسحاق ، از يزيد بن زيد نقل كرد كه دربارهء آيهء قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتى تُجادِلُكَ في زَوْجِها « 2 » گفت : آن زن خوله دختر صامت است كه همسرش بيمار بود . اين همسر او را خواند ، اما پاسخ نداد ، ديگر بار او را خواند و باز هم پاسخى نداد . پس گفت : تو بر من به سان پشت مادر مِنى . 762 - محمد بن به كار براى ما نقل كرد و گفت : جُرَيج بن معاويه ، از ابن اسحاق ، از يزيد بن زيد ، دربارهء خوله حديث كرد كه شوهرش بيمار بود . در حالى كه به نماز مشغول بود شوهرش او را صدا زد و وى از همين روى در پاسخ دادن دير كرد . شوهر گفت : تو براى من به سان پشت مادر منى ، اگر كه با تو همبسترى كنم ، زن نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله آمد و در اين باره به آن حضرت شكايت كرد ، در آن زمان هنوز در اين مورد براى پيامبر صلى الله عليه و آله وحيى نيامده بود . سپس آن زن يك بار ديگر به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد . اين بار شوهر آن مرد را خواست و به او فرمود : « برده‌اى آزاد كن » . گفت : ثروتى ندارم . فرمود : « دو ماه پى در پى روزه بدار » گفت : نمىتوانم . فرمود : « شصت بينوا را خوراك ده ، هر كدام را سى صاع » گفت : توان اين كار ندارم مگر آن كه تو خود مرا يارى دهى . پيامبر صلى الله عليه و آله خود به او پانزده صاع كمك كرد و ديگر مردمان نيز كمك كردند تا آن كه سى صاع فراهم شد . آنگاه