تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 220

معاوية بى ابىسفيان در نياورد . عبداللَّه اين چشمه‌ها را به معاويه فروخت . اين چشمه‌ها همچنان در تصرف ماند تا هنگامى كه بنى هاشم صوافى را در اختيار گرفتند . در اين زمان عبداللَّه بن حسن بن حسن دربارهء چشمه‌ها با ابوالعباس [ سفاح ] خليفه عباسى گفت و گو كرد و خليفه آنها را به اوقاف يا همان صدقهء على بن ابىطالب [ عليه السلام ] برگرداند . اين چشمه‌ها وقف ماند تا آن كه ابوجعفر منصور در دوران خلافت خود آنها را در اختيار گرفت . هنگامى كه مهدى به خلافت رسيد حسن بن زيد در اين باره با او گفت و گو كرد و تاريخ اين اوقاف را براى او بازگو كرد . مهدى خليفه عباسى نيز به زفر بن عاصم هلالى كه كار گزار او در مدينه بود ، نامه نوشت و وى اين چشمه‌ها را همراه ديگر اوقافِ على [ عليه السلام ] برگردانيد . على [ عليه السلام ] همچنين در « عين حدث » واقع در ينبع جويبارى داشت و در چشمه‌اى به نام عصيبه در ينبع نيز باريكه‌هايى اراضى موات داشت . او افزون بر اين ، در مدينه صدقات و اوقافى داشت : فقيرين در عاليه ، بئر الملك در قناة ، و اديبه در اضَم « 1 » شنيدم حسن [ عليه السلام ] يا حسين [ عليه السلام ] همه اينها را براى هزينه‌هاى جنگى كه داشتند فروختند و امروزه اين املاك در دست گروه‌هاى مختلف مردم پراكنده است . عين ناقه يكى ديگر از اوقاف و صدقات على [ عليه السلام ] است كه در وادى القرى واقع است . اين ملك را « عين حسن » هم گويند و در بيره ، از سرزمين عُلا « 2 » قرار دارد . در روزگاران اخير اين ملك در دست عبدالرحمان بن يعقوب بن ابراهيم بن محمد بن طلحهء تيمى بود و حمزة بن حسن بن عبيداللَّه بن عباس بن على - به روزگار فرمانروايى برادرش عباس بن حسن - بر ضدّ او اقامه دعوى كرد و مدعى وقف بودن آن شد . به نفع حمزه در اين باره حكم كردند و اين املاك در رديف اوقاف قرار گرفت . همچنين على [ عليه السلام ] در وادى القرى چشمه‌اى موات داشت . به روزگار فرمانروايى