تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 174

همچنين گفته مىشود ، دلال از املاك ثعلبه از طوايف يهود و حُسْنى نيز از املاك ايشان بود . مشربهء امّ ابراهيم به بنى قريظه تعلق داشت و اعْواف از آنِ خنافهء يهودى ، از طايفهء بنى قريظه بود . البته خداوند خود حقيقت امر را مىداند و ما اينها را همان گونه كه شنيده بوديم نوشتيم . واقدى گويد : پيامبر صلى الله عليه و آله در سال هفتم هجرت اعواف ، برقه ، ميثب ، دلال ، حُسْنى ، صافيه و مشربه ام ابراهيم را وقف كرد . 506 - گفت : واقدى ، از ضحاك بن عثمان ، از زهرى نقل كرد كه گفته است : اين باغ‌هاى هفتگانه از اموال و املاك بنى نضير بوده است . 507 - گفت : واقدى ، از عبدالحميد بن جعفر ، از محمد بن ابراهيم بن حارث نقل كرد كه گفته است : عبداللَّه‌بن كعب بن مالك برايم حديث كرد و گفت : در نبرد احد مُخَيْرِيق گفت : اگر كشته شدم اموالم از آنِ محمد صلى الله عليه و آله باشد تا آنها را هرگونه كه خداوند به دو راه نمايد ، مصرف كند . اين اموال همهء صدقات رسول خدا صلى الله عليه و آله است . « 1 » 508 - گفت : واقدى به نقل از ايوب بن ابىايوب ، از عثمان بن وثاب گفت : اينها ( : صدقات رسول خدا صلى الله عليه و آله ) فقط از املاك بنى نضير است . رسول خدا صلى الله عليه و آله از احد بازگشت و در پى آن همه اموال و املاك مُخَيْرِيق را انفاق كرد . 509 - حيان بن بشر براى ما حديث كرد و گفت : يحيى بن آدم برايم نقل كرد و گفت : ابراهيم بن حُمَيد رواسى ، از اسامة بن زيد نقل كرد كه گفته است : ابن شهاب ، از مالك بن اوس بن حدثان ، از عمر برايم نقل خبر كرد كه گفته است : صفاياى فدك ، خيبر و بنى نضير از آنِ پيامبر صلى الله عليه و آله بود . اما ( املاك ) بنى نضير وقف براى گرفتارىهاى او بود ؛ فدك از آنِ در راه ماندگان بود ؛ خيبر را هم سه قسمت كرد : دو قسمت را اموال عمومى مسلمانان و يك قسمت را براى خرجى خاندان خويش قرار داد و آنچه هم از خرجى آنان زياده مىماند ، به فقراى مهاجر داده مىشد . « 2 »