تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 163

عبارتند از : مدينه ، طَيْبه ، طابه ، مسكينه ، جَبار ، محبوره ، يَنْدَد و يثرب » . « 1 » 482 - گفت : عبدالعزيز ، از ابن موسى ، از سلمه وابستهء منبوذ ، از عبداللَّه بن جعفربن ابىطالب برايم نقل خبر كرد كه گفته است : خداوند مدينه را « دار » و « ايمان » « 2 » ناميد . راوى گويد : در حديث نخست هشت نام آمد و در اين حديث هم دو نام آمده است ، خداوند خود مىداند كه آيا اين دو نام كامل كنندهء همان ده نام است كه در حديث پيشين اشاره شده است يا نه . 483 - ابن يحيى گفت : پيوسته مىشنيده‌ام كه مدينه را ، چنان كه گفته مىشود و البته خداوند خود داند ، در تورات ده نام است . اين ده نام عبارتند از : طَيْبه ، طابه ، طَيِّبه ، مسكينه ، عَذراء ، جابره ، مجبوره ، محبَّبه و محبوبه . 484 - محمد بن يحيى براى ما نقل كرد و گفت : عبدالعزيز بن محمد دراوردى ، از ابوسهيل بن مالك ، از پدرش ، از كعب الأحبار نقل كرد كه گفته است : در كتاب خداوند كه بر موسى نازل شد چنين مىيابيم : خداوند به مدينه فرمود : اى طَيْبه ، اى طابه ، اى مسكينه ، گنج‌ها را نپذير . بام‌هاى خود را بر فراز بام‌هاى همهء آبادىها بدار . 485 - ابوعاصم ، از جُوَيْرِيه بن اسماء ، از بديح ، از عبداللَّه‌بن جعفر نقل كرد كه گفته است : رسول خدا صلى الله عليه و آله مدينه را طَيْبَه ناميد . « 3 » 486 - ابن ابىشيبه براى ما نقل كرد و گفت : زيد بن حباب ، از موسى بن‌عبيده حديث كرد كه گفته است عبداللَّه‌بن ابى قتاده از پدر برايم نقل كرد كه گفته : چون از غزوهء تبوك برمىگشتيم رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « اين طَيْبه است . خداوند مرا در آن ساكن فرموده است . اين شهر ناپاكى را از ساكنانش مىزدايد ، چنان كه دم آهنگر ناپاكى و ناخالصى آن را ؛ پس هر گاه كسى از شما ، متكبران را ببيند ، نه با او سخن گويد و نه با او بنشيند » . « 4 »