تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 100

284 - قَعْنَبى براى ما نقل كرد و گفت : عبدالعزيز ، از شريك ، از عطاء بن يسار ، از عايشه نقل كرد كه گفت : رسول خدا صلى الله عليه و آله هر شب كه نوبت عايشه بود در پايان شب روانه بقيع مىشد و آنجا ( خطاب به مردگان ) مىفرمود : سلام بر شما اى خفتگانِ سراى مؤمنان . آنچه وعده داده مىشويد ما و شما را رسيده است و ( ما ) فردايى را مهلت داريم و به خواست خداوند به شما مىپيونديم . خداوندا ! اهل بقيع غرقد را بيامرز . » « 1 » 285 - ابوغسان براى ما نقل كرد و گفت : عبدالعزيز بن عمران ، از عبدالرحمان بن ابىزناد ، از هشام بن عروه ، از پدرش ، از عايشه نقل كرد كه گفت : رسول خدا صلى الله عليه و آله از نزد من بيرون شد و گمان كردم كه نزد يكى ديگر از زنان خود مىرود . از همين روى در پى او رفتم تا آن كه به بقيع غرقد رفت ، آنجا بر مردگان درود فرستاد و بر ايشان دعا كرد و سپس بازگشت . از او پرسيدم : كجا بودى ؟ فرمود : « فرمان يافته‌ام كه نزد اهل بقيع بروم ، براى آنان دعا كنم و بر آنان درود بفرستم » . « 2 » 286 - عبداللَّه بن نافع وقعنبى و محمد بن خالد بن عثمه براى ما از مالك بن انس ، از علقمة بن ابىعلقمه ، از مادرش ، از عايشه نقل كردند كه گفته است : شبى رسول خدا صلى الله عليه و آله برخاست ، جامه خويش برتن كرد و بيرون رفت . من از كنيزم بُرَيره خواستم تا او را تعقيب كند . كنيز او را تعقيب كرد تا آن كه به بقيع رفت . نزديك بقيع ايستاد - ابن نافع و قعنبى افزوده‌اند : قدرى كه خدا خواست - و سپس بازگشت . محمد بن خالد گويد : بريره پيش از آن حضرت بازگشت . اما به روايت قعنبى و ابن نافع ، كنيز بر او پيشى گرفت و مرا ( : عايشه ) خبر داد . من براى آن حضرت هيچ نگفتم تا آن كه صبح شد . چون صبح فرا رسيد آنچه را گذشته بود يادآور شدم . فرمود : من فرمان يافته‌ام كه نزد اهل بقيع بروم و بر آنان درود بفرستم . ابن نافع و قعنبى در روايت خود آورده‌اند : « به سوى اهل بقيع برانگيخته شده‌ام تا بر آنان درود بفرستم » . « 3 » 287 - محمد بن سنان ، از شريك ، از عاصم بن عبيداللَّه ، از عبداللَّه بن عامر ، از عايشه