آنگاه امام صادق عليه السّلام فرمود :
[ بر مردم نتازيد ]
با نيكان در پنهان معاشرت كنيد و با بدان در آشكار ؛ بر آنها نتازيد كه بر شما ستم كنند ؛ زيرا زمانى بر شما فرا خواهد رسيد ، كه كسى از دينداران نجات نيابد مگر آنكه مردم ابلهش دانند ، و او نيز بر اينكه او را ابله مىخوانند صبر مىنمايد .
و نيز امام صادق عليه السّلام از رسول گرامى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقل نمود كه آن حضرت فرمود :
سه چيز است كه اگر در كسى نبود هيچيك از اعمالش كامل نخواهد بود : تقوايى كه او را از نافرمانى خدا باز دارد ؛ و خلقى كه به سبب آن با مردم بسازد و مدارا نمايد ، و بردبارى كه به وسيلهء آن نادانى جاهلان را از خود دور سازد .
و همچنين امام صادق عليه السّلام فرمود :
هركه دستش را از [ كمك و هميارى با ] مردم دريغ دارد ، [ بداند كه ] او يك دست دريغ داشته ، ولى مردم از او دستها دريغ دارند .
[ بيچاره كسى كه از مردم غافل است ]
پس اى برادر ! اينكه برخى از مدعيان صلاح و تقوى در مقام ناسازگارى با مردم مىگويند : مردم براى من اهميتى ندارند ، و من نيازى به آنها ندارم ، و مردم كيستند ؟ ! و . . . همه ناشى از پيروى نفس و جهل نسبت به روش اهل بيت عليهم السّلام مىباشد .