حقوق بزرگى است و چگونه مىتوان در آن موقف بزرگ ، از آنها عذر آورد ؟ در روايت آمده است :
كسى كه عطسهاى نمايد و براى وى طلب رحمت نشود ، در روز قيامت حق خويش را مطالبه مىنمايد و به او داده خواهد شد .
پس اى برادر طالب هدايت ! اگر با عقلى كه خداوند براى روشنبينى نسبت به حقايق در وجودت نهاده نظر كنى ، همّ خويش را در اعتراف به كوتاهى [ در اداى حقوق مردم ] و تلاش در راه رها كردن گريبان خود از آن حقوق لازم قرار خواهى داد ، و خواهى ديد كه آنان حقوق فراوانى بر تو دارند و تو به ايشان بدهكار هستى ، اگرچه دست نياز به سوى تو دراز كرده باشند ؛ و لذا كوشش تو در جهت طلب عفو و بخشش از ايشان ، و نيكى و احسان هرچه بيشتر به آنان قرار خواهد گرفت ؛ به اميد آنكه خداوند از تو درگذرد و آنان را نسبت به پارهاى از حقوقشان راضى و خشنود سازد [ تا آنان نيز بر تو ببخشايند ] و اگر با چنين ديدى در مردم نظر كنى ، پيمودن راههاى خداوند بر تو آسان خواهد شد .
[ انس با خدا و هراس از مردم ]
امر سوم : اينكه به خاطر انس با خداوند از مردم در هراس باشى ؛ زيرا بر انسان خردمند لازم است كه به كار خود بپردازد ، زبانش را حفظ نمايد ، مردم زمان خود را