تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطريق إلى الله ( سلوك عرفانى در سيره اهل بيت ع ) ( فارسى ) — صفحة 63

مساهمون:

ص٦٣
داراييهايت و كسالت و تن‌پرورى بود ، آن را سركوب كنى و بدان توجه ننمايى ؛ و اگر انگيزهء هركدام از تقديم و تأخير ، صحيح بود ، به آن ترتيب اثر دهى - در اين صورت خواه در انجام كار شتاب نمايى و يا آن را به تأخير اندازى « محسن » و نيكوكار خواهى بود ، [ و به تصريح قرآن كريم ] راهى عليه تو گشوده نخواهد بود ؛ و تو با تقديم و تأخير خود محبت خدا را به سوى خويش جلب نموده‌اى ، چنان كه پيش از اين گفتيم : نه تنها در هنگام انجام طاعت ، بلكه در زمان ترك آن ، در معرض محبت خداوند مىباشى . پس اگر بنده با فعل و ترك خود ، و با تقديم و تأخير كار خويش خود را در معرض محبت خداوند قرار دهد ، سير او به سوى خدا با قدم نهادن در راه طاعت او به طور پيوسته و مداوم كامل خواهد شد ، و او منزه از آن است كه راه را به سوى كسى ببندد كه از همه چيز بريده و به او رو آورده و درب خانهء او را كوبيده است .

اهميت تقويت بصيرت و هوشمندى

گمان مبر كه راه تقرب به سوى خدا منحصر به عبادتهاى معروف است ، مانند : نماز ، روزه ، تلاوت قرآن ، آموختن و آموزش ، خواندن دعاها و زيارتها ؛ بگونه‌اى كه هر كار ديگرى بيهوده و موجب تضييع عمر به حساب