امير مؤمنان عليه السّلام در نهج البلاغه مىفرمايد :
آنكس كه صبح نمايد و بر دنيا غمگين باشد ، در حالى صبح نموده است كه بر قضاى الهى خشمگين بوده است .
[ خشم بر رويدادها خشم بر خداست ]
در كافى از امام صادق عليه السّلام نقل شده است كه :
حسن بن على عليهما السّلام عبد الله بن جعفر را ملاقات نمود و فرمود : اى عبد الله چگونه آدمى مؤمن باشد درحالىكه از سهم خويش ناخشنود است و منزلت خويش را كوچك مىشمارد ، با آنكه خداست حاكم بر او ؟ ! من براى كسى كه در قلبش جز رضا و تسليم نباشد ، ضمانت مىكنم كه دعايش اجابت گردد .
و اما اينكه فرمود :
اللّه عوّدك الجميل * فقس على ما قد مضى
خداوند تو را به كارهاى خوب و زيبا عادت داد ، پس [ حوادث آينده را نيز ] بر رويدادهاى گذشته قياس كن .
اشاره دارد به كمال دقت در يادآورى نعمتهاى زيبا و الطاف بزرگ الهى كه با ملاحظهء آنها عادتا انسان يقين پيدا مىكند كه اگر بنده به خدا روى آورد ، خداوند او را در كوران حوادث و مشكلات رها نخواهد كرد و با يكى از توجهات خويش مردگان را احياء و ازدسترفتهها را جبران مىنمايد . شعرى كه در مصباح الشريعة به مولاى ما على عليه السّلام نسبت داده شده ، مشتمل بر همين مطالب است :