جوانمرد كسى است كه بدون آنكه وعده دهد ، از او كارهاى زيبا نمودار مىگردد ، و آنكه به وعدهء خويش عمل نمايد از نصف جوانمردى بهرهمند است .
و آنكس كه هيچيك از اين دو صفت را ندارد ، مرد نيست ؛ و كسى كه به وعدهء خويش عمل نمىكند نيمزنى بيش نيست .
بدانكه وفاى به عهد در جايى كه پايبندى به آن مشكلاتى در پيش دارد ، سيره و روش اهل بيت عليهم السّلام مىباشد ، و اما در صورت نبودن هيچ مانعى ، جاى بحث نيست ، چرا كه عمل نكردن به وعده بدون هيچ عذرى ، حتى اگر از كمترين مردم سرزند ، زشت و ناپسند مىباشد و سزاوار نيست اجتناب از آن را از ويژگيهاى اهل بيت عليهم السّلام بشمار آوريم .
ب - احسان بدون چشمداشت
[ يكى از سنتهاى آن بزرگواران ] احسان و بخشش ، بيش از مقدار واجب و بيش از مقدار وعده داده شده است ؛ زيرا پرداخت آنچه وعده دادهاند در نظر ايشان به مثابهء يك امر واجب است ، [ و لذا چيزى را بر آن مىافزودند ] . دربارهء رسول گرامى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقل است كه ايشان به نيكى دين خويش را ادا مىنمود ، بدين معنا كه عادت شريفش بر اين بود كه هرگاه وامى مىگرفت ، هنگام پرداخت قدرى بر آن مىافزود ، و او را به اين شيوه مىشناختند .