الاستعداد و القوّة السابقة ، دون القبول بمعنى فيضان الوجود . فالعقل يفعل به عين ما يقبل و ينفعل به .
شرح
قبول مىكند و به واسطهء آن منفعل مىشود ، [ يعنى وجود و هستىاش ] ، در مادون خود تأثير مىكند ، [ پس دو حيثيت ياد شده در عقل جداى از هم و مغاير باهم نيستند تا مستلزم تركيب باشند ، بلكه آن دو حيثيت يك مابازاء دارند و به هم بازمىگردند . ]