ترجمه و شرح نهاية الحكمة ( فارسى ) — صفحة 288
الفصل السابع الممكن محتاج إلى العلّة بقاء كما أنّه محتاج إليها حدوثا و ذلك لأنّ علّة حاجته إلى العلّة هي إمكانه اللازم لماهيّته ، كما تقدّم بيانه ، و الماهيّة محفوظة معه بقاء ، كما أنّها محفوظة معه حدوثا ، فله حاجة إلى العلّة الفيّاضة لوجوده ، حدوثا و بقاء ، و هو المطلوب . فصل هفتم ممكن همانگونه كه در حدوثش نياز به علت دارد در بقائش نيز محتاج به علت است [ وجود معلول از وجود علتش جدا نمىشود ، و هرگاه علت از بين برود ، معلول نيز از بين خواهد رفت ، و اين همان است كه مىگويند : « معلول همانگونه كه در حدوثش نياز به علت دارد در بقائش نيز محتاج به علت مىباشد » . در اينجا دو دليل براى اثبات اين مدعا بيان مىشود : ] [ دليل اول : ] همانگونه كه پيش از اين گفتيم ، علت نيازمندى معلول به علت ، همان امكان اوست ؛ و امكان ، يك وصف ملازم با ماهيت معلول است و از آن جدا نمىشود ؛ و از سوى ديگر ماهيت همانگونه كه هنگام حدوث محفوظ است ، هنگام بقاء نيز محفوظ مىباشد . [ يعنى ماهيت هرگز از شىء معلول جدا نمىشود ، و در نتيجه امكان كه علت نياز به علت است نيز از معلول جدا نخواهد شد . ] پس معلول هم هنگام حدوث و هم هنگام بقاء نيازمند علتى است كه به او هستى بدهد . و اين همان مطلوب ماست .