نقل كرده و مىگويد : او اهل حفظ و محكم كارى نبوده است . ميمون بن اصبغ از ابى مسهر نقل مىكند كه : حديث او ضعيف است . « 1 »
* طريق چهارم : مسلم با سند خود از عبد الملك بن ربيع بن سبرهء جهنى از پدرش و او از جدش نقل مىكند .
ابو خيثمه گويد : از يحيى بن معين در مورد « احاديث عبد الملك بن ربيع ، از پدرش از جدش » پرسيده شد در پاسخ گفت : ضعيف است .
ابن جوزى از ابن معين نقل مىكند كه گفت : عبد الملك ضعيف است .
أبو الحسن قطان گفته است : عدالت او ثابت نشده ، هر چند مسلم از او نقل كرده است . پس قابل احتجاج نيست .
مسلم نيز تنها يك حديث در مورد متعه ، به پيروى از او نقل كرده است كه پيشتر يادآورى كرديم . « 2 »
در بارهء ربيع بن سبره نيز بايد گفت كه وى در سند حديثى واقع شده كه بخارى آن را رد كرده است . « 3 »
و سبره « 4 » كه راوى اين حديث است و روايت بالا به او منتهى مىشود ،
هامش
( 1 ) . تهذيب التهذيب ، ج 6 ، ص 312
( 2 ) . تهذيب التهذيب ، ج 6 ، ص 350 ؛ تهذيب الكمال ، ج 12 ، ص 36
( 3 ) . تهذيب التهذيب ، ج 3 ، ص 212 ؛ ابن حبان فرق گذارده بين سبرة بن معبد جهنى پدر ربيع و بين سبرة بن عوسجه ابى الربيع . ساكن ذى المروة ، و از او چنين تعبير مىكند « له صحبة » يعنى كمى پيامبر را درك كرد . البته اين مطلب سبب ترديد در نسب جهنى مىشود . علاوه بر آنكه توثيق هم ندارد ، چنانچه بعضى ادعا كردهاند كتاب الثقات ، ج 3 ، ص 176 ؛ المتعة المشروعه ، ص 5 ، علامه فانى اصفهانى .
( 4 ) . تهذيب الكمال ، ج 7 ، ص 50