بابالرحمه مشهور شد بساخت .
اندكى پيش از پايان يافتن اين كارها معلوم شد در گنبد بالايى مرقد شريف شكافى پيدا شده ، همچنين در مئذنهء شرقى ( مئذنه بزرگ اصلى ) . پس گنبد را خراب كردند و از نو ساختند و مئذنه را هم تا آخر خراب كردند و زمين را گود كردند و از آنجا بنيانى قوى ، به سنگ استوار شده برآوردند و بر روى آن مئذنه را ساختند . و اين همان مئذنهاى است كه امروز هم برپاست . ارتفاع آن 120 ذراع ( 60 متر ) است . اين كار در سال 891 - 892 ه . صورت پذيرفت . مشرف و ناظر اين بناها شاهينالجمالى بود .
در 19 صفر سال 898 ه . صاعقهاى بر يك طرف اين مئذنه فرود آمد . قسمتى از سنگهايش را پراكنده ساخت ولى مسجد از خسارت در امان ماند . سلطان قايتباى در ماه ربيعالآخر سال 898 ه . فرمان داد كه آن زيانها را جبران كنند .
مسجد شريف نبوى پس از آبادانىِ دومِ قايتباى ، شامل هفت رواق در جانب قبله بود و چهار رواق در جانب غربى و سه رواق در جانب شرقى و چهار رواق در جانب شمالى .
سلطان قايتباى 120 متر مربع به مساحت مسجد افزود .
اين كارها آخرين كارهاى عمرانى در عهد اشرف
عمارة وتوسعة المسجد الشريف النبوي عبر التاريخ ( مسجد شريف نبوى در طول تاريخ ) ( فارسى ) — صفحة 134
مساهمون: ناجي محمد حسن عبد القادر الأنصاري
ص١٣٤