صاعقهاى كه به مِئذنهء جنوب شرقى فرود آمد ، دستخوش حريق شد . اين واقعه در 13 ماه رمضان سال 886 ه . اتفاق افتاد . با آنكه سمهودى هنگام حريق در مدينه حضور نداشت و به مكه رفته بود تا از آنجا براى ديدن زن و فرزندش به مصر رود ولى شرح دقيقى از علّت حريق و كيفيت مهار آن و كار ساختمان مسجد براى ما ذكر كرده است . « 1 » او زيارت مكه را قطع كرد تا براى شركت در عمارت مسجد شريف ، به مدينه بازگردد .
سمهودى مىگويد : در اين حريق جز گنبد داخلى بر مرقد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كه قايتباى ساخته بود ، جايى سالم نماند . منبر و مقصوره سوخت و بيشتر طاقها و ستونها فرو ريخت ، اگر چيزى هم باقى ماند ، درشرف سقوط بود .
او به سلطان اشرف قايتباى ، در اوايل ماه رمضان سال 886 ه . نامه نوشت . سلطان سخت بيمناك شد و در همان ماه فرمان داد كه بىدرنگ مسجد را از آثار حريق پاكيزه سازند . همچنين كارى را كه در تعمير مسجدالحرام آغاز كرده بود تعطيل كرد و گفت كه همهء آلات عمارت را به
هامش
( 1 ) - براى آگاهى بيشتر از دلايل آتش سوزى و اينكه چه چيزى سببشد بر مسجد شريف تلفاتى وارد شود ، نك : سمهودى ، وفاء الوفا ، ج 2 ، ص 633 - 647