مهر [ بنا ] به قول ديگرى « 1 » .
[ مسئلهء ] ( سوم ) : اگر زن مدعى تعيين مهر شد و زوج منكر شد ، قول زوج مقدّم است ؛ و اگر اصل مهر را منكر شد بعد از دخول ، اقوى لزوم مهر المثل است [ بنا ] به قولى . « 2 »
[ مسئلهء ] ( چهارم ) : اگر زوج گفت : « صداق تو غلام است » و زن گفت : « كنيز است » ، هر دو قسم مىخورند ؛ و با دخول ، مهر المثل ثابت است .
[ مسئلهء ] ( پنجم ) : اگر زوج به زوجه گفت : « مهر تو را پدر تو قرار دادم » و او گفت : « مادرم را » ، هر دو قسم مىخورند ؛ و با دخول ، مهر المثل ثابت است و پدرزن بر زوج آزاد مىشود به اقرار خودش .
مقصد پنجم : در محرّمات است
و در آن [ مقصد ] ، دو مطلب است :
( مطلب ) اوّل : در محرّمات به نسب و رضاعند
و آنان هشت صنفند : مادر و مادر مادر ، اگرچه بالا رود ؛ و دختر ، اگرچه پايين بيايد ؛ و دختر پسر ، اگرچه پايين بيايند ؛ و خواهر و دختر خواهر ، اگر [ چه ] پايين بيايند ؛ و عمّه و عمّهء پدر و بالاتر ، و خاله و خالهء مادر و بالاتر ؛
] 411 / B [
و دختر برادر ، اگرچه پايين بيايد .
و حرام است بر زنان ، مردانى كه اين نسبتها را داشته باشند با آنان ؛ چه نسب از نكاح باشد ؛ يا از شبهه ؛ يا زنا باشد ، هرچند كه شرعا آن نسب ، منتفى باشد .
و هر كه حرام است از نسب مثل او ، به رضاع حرام مىشود به پنج شرط :
[ شرط ] اوّل : آن كه شير ، از نكاح صحيح باشد ؛ و اگر شير بىسبب آمد يا به سببى غير [ از ] نكاح صحيح آمد ، حرمتى حاصل نمىشود ؛ امّا اگر از شبهه بود ، مثل نكاح صحيح است .
و اگر مردى زنش را طلاق داد و بعد از طلاق ، طفلى به شير آن مرد شير داد ، نشر
هامش
( 1 ) . همان ، ص 139 - 140 .
( 2 ) . همان ، ص 141 - 142 .