[ در ] وقت زفاف ، وليمه بدهد .
و جايز است خوردن آنچه پاشيده مىشود در عروسى ، با علم به شاهد حال به اباحهء صاحب مال ؛ و به گرفتن ، مالك مىشود .
و مكروه است واقع ساختن عقد را [ در ] وقتى كه قمر در عقرب باشد ؛ يا جماع كردن در شبى كه ماه منخسف شده ؛ يا روزى كه خورشيد ، منكسف شده [ است ] ؛ و هنگام زوال ؛ و غروب ، پيش از زايل شدن قرمزى در محاق ماه ؛ و بعد از طلوع فجر ، تا طلوع آفتاب ؛ و شب اوّل ماه - مگر ماه رمضان - و شب نيمهء ماه ؛ و در سفر ، اگر آب براى غسل نباشد ؛ و هنگام وزيدن باد سياه يا زرد ؛ و جماع كردن در حالتى كه هر دو ، برهنه باشند ؛ [ و ] يا عقب احتلام و پيش از غسل يا وضو باشد ، - و جماع عقب جماع ، مكروه نيست - ؛ و جماع ، در حالتى كه كسى آنان را ببيند ؛ و نگاه كردن به فرج زن در حال جماع ؛ و جماع كردن رو به قبله و پشت به قبله يا در كشتى ؛ و تكلّم در حال جماع به غير [ از ] ذكر خدا ؛ و اين كه مسافر ناگهانى در شب ، نزد زنش برود .
و جايز است نگاه كردن به روى زنى كه مىخواهد او را تزويج كند ؛ و [ نيز جايز است ] نگاه كردن به دست او ؛ و تكرار نگاه بىاذن زن ؛ و نگاه كردن به كنيزى كه مىخواهد بخرد ؛ و [ نيز نگاه كردن ] به اهل ذمّه و [ به ] موى آنان بى [ قصد ] ريبه ؛ و نظر كردن مرد به مرد ؛ يا زن به زن در غير عورت و بىتلذّذ ؛ و نگاه كردن به جسد زن [ چه ] باطن او و [ چه ] ظاهرش و [ نيز نگاه كردن به ] عورتش و به محارمش در غير عورت ؛
و جايز است از براى زن ، نگاه كردن به شوهر و عورت او و به محارمش در غير عورت .
و جايز نيست نگاه كردن به اجنبيه ، مگر با حاجت به نگاه كردن .
و جايز است از براى طبيب ، نظر كردن به عورت اجنبيه .
و جايز نيست از براى زن ، نگاه كردن به اجنبى ؛ اگرچه كور
] 801 / A [
باشد .
و جايز نيست از براى خصىّ ، نظر به اجنبيه ؛ و نه از براى كور ، شنيدن كلام اجنبيه را .
و مكروه است عزل [ منى ] از زن آزاد ، بىاذن او ؛ و اگر عزل كرد ، بايد ديهء نطفه - كه ده دينار است - بدهد ؛ و اگر عزل كرد از كنيز ، چيزى بر او نيست .