كه اگر در وسط روز قصد افطار كرد ، باطل مىشود ، بنابر قولى ؛ و اگر نيّت افطار كرد و پيش از ظهر تجديد نيّت كرد ، كافى نيست ، بنابر قولى . « 1 »
] 33 / B [
( مسئله )
اگر در اثناء روز بعد از نيّت روزه ، مرتدّ شود ، روزهاش باطل مىشود ؛ هرچند كه در همان روز ، توبه كند .
مقام دوم : در اقسام روزه است
و در آن ، چند مطلب است :
( مطلب ) اوّل : ( بدان كه ) روزه ، بر چهار قسم است :
[ روزههاى واجب ]
روزهء واجب ( و آن روزهء ماه رمضان است ) ، و روزه در كفّاره ، و روزهء بدل هدى ( كه در حجّ است ) و روزهء واجبه به [ سبب ] نذر يا عهد يا قسم ، ( و روزهء اعتكاف واجب ) و روزهء قضاى روزهء واجب .
[ روزههاى مستحبّ ]
و امّا روزهء مستحبّى [ در ] تمام سال است ، مگر آنچه استثناء شده ؛ و واجب نمىشود به دخول در روزه ، اتمام روزه .
و مؤكّد مىشود استحباب در اوّل پنجشنبه و آخر پنجشنبه از هر ماهى ، و چهارشنبهء اوّل از دههء دوم هر ماهى ، و ايّام البيض ( كه سيزدهم و چهاردهم و پانزدهم است ) و عيد غدير ، و روز مباهله ، و عيد تولّد پيغمبر صلوات اللّه عليه و آله ، و مبعث آن حضرت ، و روزهء [ روز ] دحو الارض ( كه بيست و پنجم ذى قعده است ) ، و روز عرفه از براى كسى كه از دعا به سبب آن روزه ، ضعيف نشود با آن كه هلال ماه ثابت شده باشد ، و روز عاشورا تا بعد از ظهر از جهت حزن و اندوه ، و هر پنجشنبه و جمعه ، و اوّل
هامش
( 1 ) . براى اطلاع از تفصيل اين دو قول و قائلين آن ، نك : غاية المراد ، ج 1 ، ص 323 - 327 .