و باطل مىشود به برگشتن به پشت سرش و به خندهء صدادار ، و كار زيادى كه از نماز نباشد و به گريهء به جهت دنيا ، و خوردن و آشاميدن ، جز آنكه در نماز وتر اگر قاصد روزه باشد و بترسد كه فوت شود به واسطهء تشنگى ؛ كه جايز است آشاميدن ؛
و تمام اينها در صورت تعمّد ، مبطل است ؛
و اگر سهوا باشد ، باطل نمىكند ، مگر در برگشتن از قبله على اشكال و تأمّل .
و باطل مىشود نماز به [ سبب ] اخلال به ركنى از اركان آن عمدا و سهوا ؛ و همچنين به [ سبب ] زياد كردن ركنى عمدا و سهوا ،
و به [ سبب ] زياد كردن يك ركعت عمدا و سهوا ،
و به كم كردن يك ركعت عمدا .
و اگر ناقص كرد ركعتى را ، بايد آن را به جا آورد ؛ مادامى كه حرف ، نزده باشد و پشت به قبله ، نكرده و محدث ، نشده [ باشد ] .
و اگر مىداند كه دو سجده از او فوت شده و نمىداند كه از يك ركعت است تا باطل باشد ، يا از دو ركعت تا باطل نباشد ، نماز ، باطل است .
و اگر شكّ كند پيش از سجده ، كه سرش را از ركوع ركعت چهارم بلند كرده يا از ركعت پنجم ،
] 02 / B [
باطل است . « 1 »
و باطل مىشود نماز به شكّ كردن در نماز دو ركعتى - مثل نماز صبح و نماز قصرى [ - شكسته ] در سفر و عيدين - ، اگر واجب شوند - و كسوف ؛
و همچنين در عدد نماز سه ركعتى - مثل نماز مغرب - ؛
و همچنين است شكّ در دو ركعت اوّل از هر نمازى .
و همچنين باطل است اگر نداند چند ركعت نماز خوانده يا چه نيّتى كرده [ است ] .
( فصل )
مكروه است نماز و حال آنكه موى سرش را در ميان سر جمع كرده باشد و آن را بسته باشد ، و نظر كردن به طرف راست و چپ ، و دهان دريدن و خميازه كشيدن و
هامش
( 1 ) . « بعضى گفتهاند : باطل است ؛ ولى احتمال صحّت و سجدهء سهو ، خالى از قوّت نيست » . [ شيخ محمّد على ] .