آنجا از عمره مىپرسند اگر عمره را تمام آورده باشد اجازه مرور به هفتم مى دهند ، و در آنجا از مظالم بندگان و حق الناس سؤال مىشود ، پس اگر از آن سالم بيرون رفت كه به بهشت ميرسد ، و گرنه گفته مىشود بفرشتگان نگاه كنيد ، پس اگر براى او عمل مستحبّى باشد اعمال او را بسبب آن تكميل مى كنند ، پس چون فارغ شد او را بسوى بهشت هدايت ميكنند ، سپس خداوند تقسيم كرد احوال بشر را و فرمود :
( فَأَمَّا الْإِنْسانُ إِذا مَا ابْتَلاهُ رَبُّهُ )
يعنى و امّا انسانى هر گاه امتحان شود به نعمتهاى الهى آزمايش گردد .
( فَأَكْرَمَهُ )
پس او را بسبب مال اكرام نمايد .
( وَ نَعَّمَهُ )
و او را نعمت دهد به آنچه بر او از انواع نعمتها توسعه داده است .
( فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ )
پس خشنود شود بسبب اين و خوشحال گردد و بگويد پروردگار من براى بزرگوارى من و مقام من در نزدش اين نعمتها را عطاء نمود . يعنى تصور كند و پندارد كه او بر پروردگارش بزرگوار است از جهتى كه دنيا را متوجّه او نموده است .
( وَ أَمَّا إِذا مَا ابْتَلاهُ )
و اما هر گاه او را به فقر و تهى دستى آزمايش نمود .
( فَقَدَرَ )
يعنى روزى او را كم كرد و او را در تنگناى زندگى قرار داد و تنگ و سخت نمود .
( عَلَيْهِ رِزْقَهُ )
بر او روزى او را و قرار داد آن را بر اندازه آنچه به او رسد .