نزديك آن رسيدند خداوند عزّ و جل بر او و كسانى كه با او بودند صيحهاى از آسمان فرستاد و تمامى را هلاك نمود و هيچكس از ايشان را باقى نگذارد و به زودى در زمان و عصر تو مردى از مسلمانها كه سرخ روى كوتاه قدّى كه بر ابرويش خالى باشد و بر گردنش نيز خالى براى پيدا كردن شترش در آن صحراها بيرون ميرود داخل آن شهر مىشود ، و آن مرد هم در كنار معاويه نشسته بود ، پس كعب به او متوجّه شده و گفت به خدا سوگند اينست آن مرد .
سپس خداوند سبحان فرمود :
( وَ ثَمُودَ الَّذِينَ جابُوا الصَّخْرَ بِالْوادِ )
يعنى و چه كرد بقوم ثمودى كه صخرهها و كوهها را سوراخ كرده در وادى و بيابانى كه فرود ميآمدند مقصود ( وادى القرى ) است .
ابن عبّاس گويد كوهها را سوراخ كرده .
چنانچه خداوند تعالى فرمود ، و ميتراشيدند از كوهها منازلى براى سكونت خود .
( وَ فِرْعَوْنَ )
يعنى و چه كرد بفرعون چنان كه موسى را بسوى او ارسال نمود .
( ذِي الْأَوْتادِ )
ابن عبّاس گويد : يعنى صاحب لشكرهايى كه محكم ميكردند كار او را ، و خدا آنها را ( اوتاد ) ناميد زيرا آنها ارتشبدهاى لشكر و ارتش او بودند كه بوسيله ايشان امر او و تسلّط او قائم و پا بر جا بود مجاهد از ابن مسعود نقل كرده كه ميگفت ، فرعون وقتى ميخواست مردى از بنى اسرائيل را شكنجه دهد و عذاب كند او را محكم به چهار