و اين جايز نيست زيرا واجب است اوّابا گفته شود ، براى اينكه آن فعال پس صحيح است به جهت احتمال تغيير بسبب ادغام مثل قول ايشان اجلوذ اجلواذا .
ابو الفتح گويد : ممكن است كه واو را قلب به ياء از باب اواب اگر چه متحصّن است بسبب ادغام در حال نيكو بودن براى تخفيف نه از جهت وجوب چنان كه گفتهاند ، ديّمت السماء در دوّمت آسمان دائما مىبارد .
گويد :
هو الجواد ابن الجواد بن سبل * ان ديّموا جاد و ان جادوا وبل
اوست بخشنده پسر بخشنده پسر سبل ، اگر همواره بخشند و اگر نبخشند بسيار عطا كند و زياد بخشش نمايد .
و گويد : ممكن است از آب يؤب بنا شده باشد ، فيعلت ، و اصلش ابويت بوده و مصدرش ابواب ، پس واو بواسطه يائى كه ما قبلش ساكن است قلب بياء ( ايّاب ) شده ، و ممكن است اوبت فوعلت باشد و مصدرش بنا بر وزن فيعال مثل حيقال از باب حوقلت باشد . اصمعى گويد :
يا قوم قد حوقلت او دنوت * و بعد حيقال الرجال الموت
اى فاميل من قطعا من پير و خميده و يا نزديك به پيرى و فرتوتى شدم و بعد از شكسته شدن مرد مرگ است .
پس ايواب گرديده و او را قلب بياء كرده ايّاب گشته است .
و امّا قرائت حضرت امير المؤمنين على عليه السلام ، پس مفعول در تمام آن آيات محذوف است براى دلالت معنى بر آن ، يعنى چگونه خلق كردم اشتر را و چگونه بلند نمودم آسمان را و چگونه نهادم كوهها را