[ سوره الماعون ( 107 ) : آيات 1 تا 7 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
أَ رَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ ( 1 ) فَذلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ ( 2 ) وَ لا يَحُضُّ عَلى طَعامِ الْمِسْكِينِ ( 3 ) فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ ( 4 )
الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ ( 5 ) الَّذِينَ هُمْ يُراؤُنَ ( 6 ) وَ يَمْنَعُونَ الْماعُونَ ( 7 )
ترجمه :
بنام خداوند بخشاينده مهربان ( 1 ) آيا ديدى آن كس را كه روز پاداش را دروغ مىپنداشت ( 2 ) و او همان كس است كه يتيم را ( از حق خويش منع مىكند ( 3 ) و ( مردم را ) بطعام دادن بينوا ترغيب نمىكند ( 4 ) پس واى بر نمازگزاران ( 5 ) آنان كه از نماز خويش غافلند .
( 6 ) آنان كه ( در كردار خويش باميد ستايش مردم ) ريا ميكنند ( 7 ) و زكات را ( از مستحق ) منع ميكنند يا از قرض دادن بمحتاجان يا از عاريه دادن اثاثيه خانه كه مردم بدان احتياج دارند خوددارى ميكنند .
قرائت :
در شواذ ابى رجاء عطاردى يدّع اليتيم بفتح دال خفيفه بدون تشديد خوانده است .