سوره قارعه
( مكّى است ) يازده آيه كوفى و حجازى ، و هشت آيه بصرى و شامى است .
اختلاف آيات آن :
در سه آيه است ،
الْقارِعَةُ
اوّل كوفي است ،
ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ
، و
خَفَّتْ مَوازِينُهُ
هر دوى آنها حجازى و كوفى است .
فضيلت آن :
در حديث ابى بن كعب است كه هر كس آن را قرائت كند خداوند پرونده او را در روز قيامت بسبب آن سنگين نمايد .
عمر و بن ثابت از ابى جعفر عليه السلام روايت نموده كه فرمودند : هر كس القارعه را تلاوت كند خداوند او را از فتنه رجال كه به او ايمان آورد و از چرك دوزخ در روز قيامت در امان قرار دهد .
توضيح و وجه ارتباط اين سوره با سوره قبل :
اين سوره متّصل بسوره جلوتر شده اتّصال مانند بمانند ، پس البتّه هر دو آن سوره در ذكر قيامت است ، پس فرمود :