تحيّت و بشارت ، و قول خدا :
( وَ أَمَّا مَنْ بَخِلَ )
يعنى امساك كند بمالى كه براى او باقى نميماند و بخل بورزد به حق اللَّه در مالش .
( وَ اسْتَغْنى )
يعنى التماس كند توانگر بتوانگريش اينكه منع كند از نفس خودش و بگفتهء بعضى يعنى اينكه او عمل كند عمل كسى كه او از خدا و رحمت او بينياز است .
( وَ كَذَّبَ بِالْحُسْنى )
و تكذيب كند بجمله نيكو يعنى به بهشت و ثواب و وعده عوض بسيار تكذيب كند .
( فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرى )
آن بنا بر جفت گرفتن كلام است ، و مقصود به آن تمكين است ، يعنى ما خالى و بى مانع ميكنيم بين او و بين اعمالى كه موجب عذاب و عقوبت مىشود .
( وَ ما يُغْنِي عَنْهُ مالُهُ إِذا تَرَدَّى )
قتاده و ابى صالح گويند ، باز نميدارد او را مال او از اينكه سقوط در آتش كند .
مجاهد گويد : آن گاه كه مرد و هلاك شد مال او وى را از منع از مردن و هلاكت نميكند .
بحسن گفتند كه فلانى مالى جمع كرده است گفت آيا براى اين عمرى هم جمع كرده است گفتند نه ، گفت پس مردگان با اموال چه ميكنند .
( إِنَّ عَلَيْنا لَلْهُدى )
يعنى براى ما بيان هدايت و رهنمايى بر آنست و امّا راهنما و هدايت يافتن پس با شماست ، خداوند سبحان خبر داد كه هدايت واجب است بر او و اگر گمراهى جايز بود بر او هر آينه هدايت واجب نبود .