و كسى كه او را در شكم مادرش آفريدم تنها كه نه مالى براى او بود و نه فرزندى يعنى وليد بن مغيره .
مقاتل گويد : رها كن ميان من و او را كه من منفردم به هلاكت و نابود كردن او .
ابن عبّاس گويد : وليد در ميان قومش وحيد ناميده مىشود و عياشى روايت كرده باسنادش از زراره و حمران و محمّد بن مسلم از حضرت ابى عبد اللَّه صادق و حضرت ابى جعفر باقر عليهما السّلام كه وحيد ولد زنا فرزند حرام است .
زراره گويد : گفتند به حضرت ابى جعفر عليه السّلام كه يكى از بنى هشام در خطبهاش ميگفت من پسر وحيدم . فرمود واى بر او اگر ميدانست وحيد چيست به آن افتخار نميكرد . پس ما گفتيم به آن حضرت كيست او فرمود : كسى كه پدرش شناخته نشود ( وحيد گفته مىشود ) آن گاه ياد فرمود خداى سبحان مال و فرزندى كه به او روزى فرمود پس گفت
( وَ جَعَلْتُ لَهُ مالًا مَمْدُوداً )
عطا از ابن عبّاس گويد : يعنى قرار دادم براى او مالى كه زياد كه ما بين مكّه تا طائف از شتران و اسبان نشان دار و گوسفندان و مستغلّات چنانى كه حاصل و گندم آن را پيوسته غلامان و كنيزان حمل ميكردند و چشمههاى بسيار .
مجاهد گويد : ممدود فراوانيت غلّه و گندمش از امسال تا سال بود كه غلّه نو بيايد تمام نشود پس آن كشيده بر ايّام سالست و براى او باغى بود در طائف كه ميوهاش در تابستان و زمستان قطع نميشد و ده پسر داشت و صد هزار دينار .
قتاده گويد : شش هزار دينار . سفيان گويد چهار هزار دينار .