( بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ )
بلكه آن قرآن مجيد است .
ابن عبّاس گويد : يعنى كريم است چون كلام ربّ است يعنى چنانچه .
ميگويند كه آن شعر و يا سحر و يا كهانت است نيست . بلكه آن قرآن كريم ، و داراى كرم بزرگ است ، در آنچه عطاء مىكند از خير ، قدر و مقام عظيمى دارد .
و بعضى گفتهاند : آن قرآن كريم است براى آنچه از معانى جليله و دليلهاى گرانقدر عطا مىكند و براى اينكه تمام آن حكم است . و حكم بر سه قسم است چهارمى ندارد .
1 - معنايى كه عمل مىشود بر آن در آنچه ترسيده يا پرهيز مىشود 2 - و موعظهاى كه قلب را براى عمل كردن به حقّ نرم و ملايم ، و آماده مىكند .
3 - و دليلى كه مؤدّى بتميز حقّ از باطل مىشود در علم دين يا دنيا و علم دين اشرف از علم دنيا است . و تمام علوم موجود در قرآن است .
( فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ )
از تغيير و تبديل و نقصان و زياده . و اين بنا بر قرائت كسى است آن را مرفوع خوانده آن را صفت قرآن قرار داده و كسى كه آن را مجرور خوانده آن را صفه لوح دانسته .
پس مقصود اينست كه آن محفوظ است غير فرشتگان بر آن اطّلاع ندارند .
ابن عبّاس و مجاهد گويند : آن محفوظ است نزد خدا و آن امّ الكتاب است . و از آنست نسخههاى قرآن و كتابها و آن همان است كه بلوح محفوظ معروف است . و آن درّ سفيدى است كه طولش ما بين آسمان و زمين و عرضش