او كيفر كردار آنها را داده و داد مؤمنين را از ايشان ميستاند .
( إِنَّ الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ )
ابن عبّاس و قتاده و ضحّاك گويند : آن كسانى كه مردان مؤمن و زنان مؤمنه را سوزانيدند و به آتش عذاب كردند و مانند آنست . آيه
( يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ )
روزى كه ايشان در آتش عذاب ميشوند .
( ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا )
سپس از گناهشان توبه نكردند . و از شركى كه بود برنگشتند و البتّه عدم توبه آنها را شرط نمود زيرا اگر توبه كرده بودند وعيد خدا متوجّه ايشان نميشد .
( فَلَهُمْ عَذابُ جَهَنَّمَ )
براى ايشانست عذاب دوزخ بكفرشان .
( وَ لَهُمْ عَذابُ الْحَرِيقِ )
و براى ايشان است عذاب سوختن بسبب سوزانيدن مؤمنين .
سؤال : چطور بين عذاب جهنّم و عذاب حريق فاصله انداخت ، و جدا جدا ياد كرد در حالى كه هر دو يكيست .
جواب : مقصود از عذاب جهنّم انواع و اقسام عذاب و شكنجههاست غير از سوختن از زقوّم و غسلين و مقامع گرزها و عمودهاى آتشين . و با اين عذابهاى گوناگون بر ايشان سوختن به آتش هم هست .
ربيع بن انس گويد : براى ايشان عذاب دوزخ است در آخرت ، و عذاب سوختن است در دنيا . و اين چنين بود كه آتش از آن گودالها بالا زد و آنها را سوخت . كلبى هم همين قول را اختيار كرده .
فرّاء گويد : آتش بالا زد و بلند شد و ايشان را بالاى اخدود آن حفرهها سوزانيد و مؤمنين را نجات داد .