گرفت و آتش بيرون آمد تا كفّارى را كه در كنار و لب اخدود بودند سوزانيد .
ابى مسلم گويد : آنها دو دسته بودند يك دسته مؤمنين را عذاب ميكرده و گروه ديگر نشسته و متصدّى عذاب مؤمنين نبود ولى با اينكه خود مؤمن بودند شاهد آن منظرهء دلخراش عذاب و شكنجه مؤمنين بودند و اين عمل زشت را بر كفّار اعتراض و انكار نميكردند مثل اينكه راضى بودند و بدشان از كردار وحشيانه آنها نميآمد پس خداوند همهء آنها لعنت فرمود .
قعود جمع قاعد و همين طور شهود جمع شاهد و ايشان تمام حاضرين قضيّه بودند يا به گوش و يا به چشم .
( وَ ما نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَنْ يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ )
ابن عبّاس گويد : يعنى كراهتى از ايشان نداشتند مگر اينكه آنها مؤمن بودند .
زجاج و مقاتل گويند : گناهى را برايشان انكار نكردند و عيبى از آنها نگرفتند مگر ايمانشان . و اين مانند قول او
هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ
.
آيا هيچ ناراحتى و كراهتى از ما داريد مگر اينكه ما ايمان به خدا آورديم .
جبائى گويد : اين شكنجه را بايشان نكردند مگر بسبب ايمان آنها به خدا
( الْعَزِيزِ )
خداى توانايى كه چيزى بر او ممتنع نيست آن خدايى كه قهر و ستم نميكند
( الْحَمِيدِ )
خدايى كه در تمام افعالش پسنديده است .
( الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ )
آن خدايى كه براى اوست پادشاهى آسمان و زمين يعنى براى اوست تصرّف در آسمانها و زمين هيچ كس را بر او اعتراضى نيست .
( وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ )
و خدا بر هر چيزى گواه است . يعنى گواه بر ايشان است كارهايى كه آنها يا مؤمنين كردند بر او پنهان و مخفى نيست . پس