يعنى اين وعده عذاب را قرار بده براى آنها بدل و عوض بشارت بمؤمنين به رحمت پروردگار . سپس خداوند سبحان مؤمنين را از عموم خطاب استثناء و جدا نمود و فرمود :
( إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ )
مگر كسانى كه ايمان آورده و عمل شايسته انجام دادند براى آنهاست پاداش بى منّت و بى پايان . ابن عبّاس گويد : يعنى پاداش بى كم و كاست و بدون زوال . براى اينكه نعمتهاى آخرتى تمام شدنى نيست .
جبايى گويد : يعنى بدون نقص و بدون كدورت و ناراحتى به سبب منّت نهادن . و از حسن هم همين روايت شده و البتّه به او گفته شده . منّ و منّه براى اينكه قطع و جدا مىكند از شكر نعمت . و اصل منّت قطع كردنست ميگويند مننت الحبل اذا قطعته . ريسمان را پاره كردى .
لبيد ( شاعر جاهليت ) گويد :
لمفرّقهد تنازع شلوه * غيس كواسب ما يمنّ طعامها
شكار سفيد افتاده روى خاكى كه گرگهاى خاكسترى رنگ در خوردن آن نزاع و جدال با هم ميكردند كه طعام آن قطع ميشد . زيرا من در شكار كوتاهى نميكردم . آهو و شكار ميكشتم و گرگها آن را ميخوردند .
و بعضى گفتهاند : براى احدى بر آن منتّى نيست در آنچه اكتساب كرده است .
و در قول خداى سبحان .
فَما لَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ
. و
لا يَسْجُدُونَ
. دلالت بر اينست كه ايمان و سجود فعل ايشانست براى اينكه حكيم تعالى به كسى كه ميداند او قدرت بر ايمان و سجده ندارد نميگويد : چرا ايمان نياوردى و چرا سجده نكردى و آيه
لا يَسْجُدُونَ
دلالت دارد بر اينكه كفّار چنانچه مخاطب بايمانند