روايت ديگر ضحّاك گويد : يعنى در سدرة المنتهى و آن مكانى است كه به آنجا تمام او امر و مقدّرات خداوندى منتهى مىشود ( و آن مقام جبرئيل عليه السّلام است )
گفتار بزرگان در معنى علّيون
ابن عبّاس گويد : علّيون بهشت است . فرّاء گويد : علّيون بلندى بعد از بلندى است كه براى آن انتها و پايانى نباشد . و در روايت ديگرى از ابن - عبّاس : علّيون لوحى است از زبرجد سبز آويخته در زير عرش و در آن اعمال بندگان خدا نوشته شده است .
و از براء بن عازب از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله روايت شده كه فرمودند :
علّيّين در آسمان در زير عرش خدا است .
( وَ ما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ )
و اين بزرگداشت مقام اين مرتبه و تجليل امر آن و تنبيه بر اينكه تفصيل فضيلت و عظمت اين مقام ممكن نيست علم پيدا كردن به آن مگر بمشاهده و ديدن از نزديك ( اللّهمّ ارزقنا ) سپس فرمود :
( كِتابٌ مَرْقُومٌ )
يعنى آن كتابيست كه در آن تمام طاعتها و آنچه موجب روشنى چشم آنان و مايهء خوشحالى آنهاست نوشته شد . ضدّ كتاب و پرونده فجّار كه در آن چيزهايى مرقوم است كه موجب بدى حال آنها و تاريكى چشم ايشانست .
مقاتل گويد : در آن كتاب براى ايشان خيرات نوشته شده در ساق عرش الهى و بر آن دلالت مىكند قول خدا
( يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ )
يعنى فرشتگانى كه در علّيين هستند گواهى و حاضر ميكنند كتاب مزبور را . يا اين كتاب را هنگامى كه بسبب و وسيلهء آن صعود و ارتقاء بمقام علّيين نمود . و مقرّبون آنهايى هستند كه نزديك بكرات خدا شدهاند در بالاترين و بهترين مقامات .