بطريق نسبت . ( كانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا ) يعنى وعدهء او خواهد شد و خلافى و تبديلى در آن نيست . ( إِنَّ هذِهِ ) البتّه اين مطلبى كه ما تعريف كرديم و بيان نموديم . ( تَذْكِرَةٌ ) يعنى موعظه و اندرز است براى كسى كه از خود انصاف دهد و تذكره موعظه و نصيحت و اندرزيست كه بخاطر ميآورد آنچه را كه نموده است . ( فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا ) يعنى پس هر كس كه خواهد ، از اهل تكليف راهى براى ثواب خداى خود بگيرد زيرا كه قدرت دارد بر طاعت و فرمان بردارى از خدا كه اگر نمود به ثواب ميرسد و خداوند تعالى او را ترغيب و تشويق و دعوت نمود بفعلى كه او را به ثواب مىرساند و بر انگيخت پيامبرى كه بخواند او را بسوى خدا پس كسى كه نافرمانى كرد و نرسيد بسبب بدى اختيار او ثواب از او منصرف شده است .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ٢٦ — صفحة 34
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٣٤