بطريق نسبت .
( كانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا )
يعنى وعدهء او خواهد شد و خلافى و تبديلى در آن نيست .
( إِنَّ هذِهِ )
البتّه اين مطلبى كه ما تعريف كرديم و بيان نموديم .
( تَذْكِرَةٌ )
يعنى موعظه و اندرز است براى كسى كه از خود انصاف دهد و تذكره موعظه و نصيحت و اندرزيست كه بخاطر ميآورد آنچه را كه نموده است .
( فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا )
يعنى پس هر كس كه خواهد ، از اهل تكليف راهى براى ثواب خداى خود بگيرد زيرا كه قدرت دارد بر طاعت و فرمان بردارى از خدا كه اگر نمود به ثواب ميرسد و خداوند تعالى او را ترغيب و تشويق و دعوت نمود بفعلى كه او را به ثواب مىرساند و بر انگيخت پيامبرى كه بخواند او را بسوى خدا پس كسى كه نافرمانى كرد و نرسيد بسبب بدى اختيار او ثواب از او منصرف شده است .