هستند نيست چنانچه بسيارى از مردم در دار دنيا مالك آن بودند .
( وَ الْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ )
و كار در آن روز براى خداست فقط . يعنى حكم در پاداش و ثواب و بخشودن و انتقام گرفتن منحصرا براى اوست . عمر بن شمر از جابر از حضرت ابى جعفر عليه السّلام روايت نموده كه فرمود : البتّه در آن روز و تمام روز براى خداست . اى جابر آن گاه كه روز قيامت شد تمام حكّام نابود ميشوند و نميماند حاكمى جز خدا .
مقاتل گويد : يعنى روزى كه نفسى مالك چيزى از براى منفعت انسان كافرى نيست و معناى صحيح در آيه اينست كه خداوند سبحان در دنيا بسيارى از مردم را مالك امور و احكامى نمود ولى در قيامت امر و حكمى براى غير خدا نيست .
و بنا بر اين اگر گفته شود . پس واجب است كه شفاعت پيغمبر ( ص ) ( و ائمّه - عليهم السّلام و علماء و ديگران ) درست نباشد . جواب و پاسخ اين است كه شفاعت نميشود مگر بامر و اذن خدا و آن از تدابير پروردگار است .