و بعضى گفتهاند : صاحب قدرت در نفس خود مىباشد و از نيرو و توانايى او بود كه شهرهاى قوم لوط را با جلوى بالش كنده و تا آسمان رسانيده و آن گاه وارونه كرد .
( عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ )
يعنى متمكّن است نزد خدا صاحب عرش و آفريدگار عرش بلند مرتبه و بزرگ مقام و مرتبه است نزد او . چنانچه ميگويند :
فلانى پيش پادشاه متمكّن و داراى نفوذ و قدرت است . و مكان به معناى تقرّب و نزديكى مقام است .
( مُطاعٍ ثَمَّ )
يعنى در آسمانها اطاعت شده است . فرشتگان آسمان او را اطاعت ميكنند . گويند : از اطاعت فرشتگان بجبرئيل عليه السّلام اينست كه او خازن بهشت را شب معراج امر كرد تا درهاى بهشت را براى محمّد صلّى اللَّه عليه و آله باز كرد تا داخل آن شده و ديد آنچه در بهشت است از طوبى و كوثر و انهار جاريه و حور العين و غيره را . و امر كرد مالك دوزخ را پس براى او گشود در جهنّم را تا به آن نظر فرموده .
( أَمِينٍ )
يعنى بروحى و رسالات خدا بسوى انبياء و پيامبران امينست .
و در حديث آمده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بجبرئيل عليه السّلام فرمود : چه اندازه نيكو خدا تو را ستوده .
( ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ مُطاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ )
پس قوّه و نيروى تو چه اندازه و امانت تو چه بوده گفت امّا قوّه من اينكه مرا خدا بر انگيخت به سوى شهرهاى قوم لوط و آن چهار شهر بود كه در هر شهر چهار صد هزار جنگجو بود غير از بچّهها و زنها . پس آن را از پائينترين زمين ( يعنى از اعماق زمين ) كنده و برداشتم تا اهل آسمان صداى خروس و مرغان و زوزه سگان آنها را شنيدند .