نشان داد .
21 - فرعون آن را دروغ پنداشت و نافرمانى كرد .
22 - سپس پشت كرد در حالى كه ( در ابطال كار موسى ) كوشش ميكرد 23 - پس فرعون ( قوم خود را ) جمع كرد و ندا در داد .
24 - و گفت منم پروردگار بزرگتر شما .
25 - پس خدا او را بعقوبت سراى ديگر ( سوختن ) و بشكنجه دنيا ( غرق شدن در دريا ) بگرفت .
26 - البتّه در اين گرفتن براى هر كه بترسد پنديست .
قرائت :
اهل حجاز و بصره ( طوى ) را بى تنوين قرائت كرده و ديگران ، با تنوين خواندهاند . ( و همچنين ) اهل حجاز و عبّاس و يعقوب ( تزكّى به تشديد زاء و ديگران بتخفيف آن خواندهاند ) .
دليل :
ابو على ( طبرسى ) گويد : ابو عبيده گفت ( طوى ) بضمّ اوّل و كسر آن هر كس آن را بتنوين خوانده آن را اسم مؤنّث قرار داده و كسى كه با تنوين خوانده آن را مانند ( ثنى ) بر معناى تقديس شده مرتبهاى بعد از مرتبه قرار داده . و از حسن روايت شده كه او ( طوى ) بكسر طاء خوانده و گفته و طوى به معناى بركت و تقديس دو مرتبه است چنان كه طرفه گويد :
أ عاذل انّ اللوم فى غير كنهه * علىّ طوى من غيّك المترّدد
يعنى : اى عاذل سرزنش تو مرا در غير مورد است و تكرار آن بر من از