« 1 »
اعراب :
احياء منصوب است به اينكه مفعول قول او كفاتا باشد معنايش اين است اينكه در بر گيرد زندهها و مردگان را پس بنا بر اين كفاتا مصدر است و اگر جمع كفت باشد . پس عامل در احياء خواهد بود و تقديرش در بردارد زندهها يا در بر ميگيرد زندهها و مردهها را .
تفسير :
سپس خداوند سبحان ياد نمود آنچه را كه با مكذّبين نخستين نموده پس گفت
( أَ لَمْ نُهْلِكِ الْأَوَّلِينَ )
آيا كافرهاى نخست را هلاك نكرديم به عذاب و شكنجه در دنيا چون قوم نوح و عاد و ثمود را وقتى تكذيب كردند ، پيغمبران خود را
( ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ الْآخِرِينَ )
سپس ديگران را بسر نوشت آنها مبتلا نكرديم چون قوم لوط و ابراهيم را ( نتبعهم ) را عطف بر نهلك نكرد تا
هامش
( فرمود : اگر اهل كوفه حنك و كام فرزندان خود را با آب فرات بر دارند هر آينه از شيعيان ما خواهند بود .تشنه آب فراتم اى اجل مهلت بده * تا بگيرم در بغل قبر شهيد كربلاامام صادق عليه السّلام بخالد بن جرير فرمود . اگر من نزد شما بودم هر روز بفرات آمده و شستشو ميكردم در آن . و روايات در مدح آن بسيار است و معجزهاى از امير المؤمنين عليه السّلام در بحار و كتب معتبره راجع بفرات نقل شده كه مجال ذكر آن نيست .
( 1 ) يعنى نهرهاى معروفه نزد ايشان نه در تمام زمين چنانچه مردى از ما ميگويد شعراء چهار نفرند پس آنها را ميشمارد و قصد ميكنى در زبانت .
متنبّى شاعر گويد : سير كردم تا جيحون از زمينهاى آمد را و آمد اكنون در بلاد در تركيّه است و دلالت مىكند بر اينكه جيحون در اينجاست رود سيحان بالف