22 - ( بر آفرينش ) توانا بوديم و چه نيك تواناييم .
23 - در آن روز واى بر تكذيب كنندهگان .
24 - آيا زمين را در بر گيرنده ( و محلّ سكونت شما ) نگردانيديم .
25 - زندگان و مردگان را .
26 - و در زمين كوههاى استوار بلند گردانيديم و آبى خوشگوار بشما نوشانيديم ( آن روز واى بر تكذيب كنندگان ) .
قرائت :
اهل مدينه و كسايى ( نحوى ) فقدّرنا بتشديد خوانده و ديگران ، به تخفيف و در قرائت شواذ ( نتبعهم بجزم خوانده شده است ) .
دليل :
گذشت در جلوتر كه قدّر و قدر بيك معنى است و تخفيف بهتر است به جهت قول خدا
( فَنِعْمَ الْقادِرُونَ )
و كسى كه تشديد داده قصد كرده كه هر دو لغت را بياورد چنانچه گفته مىشود جادّ مجدّ و مثل قول خداى سبحان
فَمَهِّلِ الْكافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ
كه بهر دو لغت آورده . و كسى كه جزم داده نتبعهم را پس او دو احتمال داده .
1 اينكه او عين را ساكن نموده براى سنگينى حركات پى در پى .
2 اينكه عطف باشد بر نهلك چنانچه مىگويى ( ا لم ازرك ثمّ احسن اليك ) آيا تو را ديدار نكنم سپس به تو احسان كنم پس معناى اين قرائت اين است كه او اراده مىكند قومى را كه ايشان را خداى سبحان نابود ساخت بعد از قومى قبل از ايشان بنا بر اختلاف اوقات و اعصار پيامبران بسوى ايشان پيامبر