5 - سوگند بفرشتگان كه وحى را به پيغمبران القاء ميكنند .
6 - براى عذر آوردن ( اهل حق بوسيله توبه ) يا براى بيم دادن ( اهل باطل ) .
7 - بى گفتگو آنچه بشما وعده ميدهند واقع مىشود .
8 - پس آن گاه كه ستارگان ناپديد شوند .
9 - و آن گاه كه آسمان شكافته گردد .
10 - و آن گاه كه كوهها ، از جاى خود كنده شوند .
11 - و آن گاه كه پيامبران گرد آورده ( يا در اوقات مختلفه بر انگيخته ) شوند .
12 - ( در اين وقت گفته مىشود ) پاداش و كيفر براى كدام روز تأخير شده است .
13 - ( پس جواب آيد كه ) براى روز جدا كردن ( مؤمن از كافر ) .
14 - و تو چه دانى كه روز جدا كردن چيست .
15 - در آن روز واى بر تكذيبكنان .
قرائت :
اهل حجاز و شام و ابو بكر و يعقوب و سهل ( عذرا ) را به سكون ذال قرائت كرده و ( او نذرا ) را بضمّ ذال و محمّد بن حبيب از اعشى و برجمى از ابى بكر به ضمّ هر دو خواندهاند .
محمّد بن خالد از اعشى عذرا را به سكون ذال و نذرا بضمّ ذال مثل روايت حماد و يحيى از ابى بكر قرائت نمودهاند و ديگران از قاريان به سكون ذال در هر دو عذرا او نذرا .