پس چون روز چهارم شد كه نذرشان را اداء كرده بودند على عليه السّلام با حسن و حسين عليهما السّلام آمد نزد پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و حال آنكه اثر ضعف و ناتوانى در آنها ظاهر بود پس رسول خدا ( ص ) گريست و جبرئيل .
نازل و سوره ( هل اتى ) را آورد .
و در روايت عطا از ابن عبّاس اينست كه على بن ابى طالب عليه السّلام خود را اجير نمود كه يك شب باغ نخل و خرماى آن مرد يهودى را آب يارى كند به مقدار سه صاع جو . پس چون صبح شد اجرت خود را گرفت و يك سوّم آن را آرد نمود و با آن غذايى بنام حريره پخت و چون آماده شده و خواستند افطار كنند كه مسكينى آمد . پس آن را به او دادند سپس براى روز دوّم ثلث ديگر را آماده ساختند و چون حاضر شد و خواستند افطار كنند يتيمى آمد و سؤال كرد . پس به او دادند و براى روز سوّم ما بقى را پختند و چون آماده شد اسيرى از مشركين آمد و سؤال كرد . پس او را خورانيدند و تمام شد نذرشان ، و احدى اين روايت را در تفسيرش ياد كرده .
على بن ابراهيم ( قمّى ) گويد كه پدرم حديث كرد از عبد اللَّه بن ميمون از حضرت ابى عبد اللَّه عليه السّلام كه نزد فاطمه عليها سلام جويى بود پس آن را عصيده ( كه قسمى از حريره باشد ) ساخت و چون پخته شد و آن را در مقابل آنان گذارد و مسكينى آمد و گفت ( رحمكم اللَّه ) پس على عليه السّلام بر خاست و ثلث ديگر غذا را به او داد سپس اسيرى آمد و گفت رحمكم اللَّه پس على عليه السّلام ثلث سوّم كه باقى غذا بود به او داد و ابدا آن را نچشيدند و خدا آن آيات را نازل فرمود در بارهء ايشان و اين فضيلت جاريست در بارهء هر مؤمنى كه براى خداى عزّ و جل اين كار را نمايد و اين مطلب دلالت دارد كه اين سوره در مدينه نازل شده است .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 144
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص١٤٤