و بعضى گفتهاند : پس او را انسانى راست و مستوى القامه بعد از ولادتش گردانيد و نيروى او را تكميل نمود .
و بعضى گفتهاند : يعنى اجسام را خلق كرد و آنها را براى كارها راست گردانيد و قرار داد براى هر عضو عملى كه مخصوص او باشد ( مثل ديدن براى چشم و شنيدن براى گوش و گفتن براى زبان و . . . . ) .
( فَجَعَلَ مِنْهُ )
يعنى قرار داد از انسانى
( الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَ الْأُنْثى )
دو صنف نر و ماده ( مرد و زن ) .
و بعضى گفتهاند : يعنى از منى ايجاد كرد مرد و زن را و اين اعلانيست از خداى سبحان كه او نيافريد انسان را از منى و منتقل نكرد او را از حالى به حال ديگر كه او را مهمل بگذارد . پس مسلّما و قطعا مقصود و غرضى در اين بوده و آن وصول به ثواب است بسبب تكليف و امتثال او .
( أَ لَيْسَ ذلِكَ )
آيا نيست آن كسى كه اين قدرت نمايى را نموده
( بِقادِرٍ عَلى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى )
توانا بر اينكه مردگان را زنده نمايد . اين تقرير براى آنها است بر اينكه كسى كه توانايى و قدرت دارد در اوّل مرتبه انسانى را از قطره منى بوجود آورد قدرت دارد بر انگيختن و زنده كردن را زيرا كسى كه قدرت دارد بر اينكه نطفه را علقه و علقه را مضغه تا اينكه او را انسانى زنده و سالم ، داراى حواس پنجگانه ( بينايى و شنوايى و چشيدن و بويايى و لمس نمودن ) و اعضاء شريفهاى كه هر كداميك مسئوليت مخصوص به خود دارند كه براى عضو ديگر صلاحيت ندارد و ايجاد كرد و صنف مرد و زن كه از آنها تناسل و تكثير نوع و توليد مثل شود . پس قطعا قدرت دارد بر اعاده او بعد از مرگ به همان كيفيّتى كه در حال حيات بوده . و در حديث از براء ابن عازب روايت شده كه گفت وقتى