ديگر ) و نيز آنان كه حيض نشدند ( امّا در سنّى هستند كه مقتضى حيضست ) پس عدّه ايشان سه ماهست و زنان باردار عدّه ايشان اينست كه بار خويش را بگذارند ( بزايند ) و هر كه از ( مخالفت حكم ) خدا بپرهيزد براى او در كار دشوارش آسانى قرار دهد .
( 5 ) اينكه ( گفته شد ) حكم خداست كه آن را بسوى شما فرستاده و هر كه از ( انتقام ) خدا بپرهيزد گناهان او را بپوشد و پاداش وى بزرگ سازد .
قرائت :
حفص از عاصم قرائت كرده ( بالغ ) بدون تنوين ( امره ) را بجرّ بنا بر اضافه بالغ به او و ديگران ( بالغ ) با تنوين و ( امره ) را بنصب و در شواذ داود ابن هند ان اللَّه بالغ با تنوين ( و امره ) با رفع خوانده .
از ابن عبّاس و ابىّ بن كعب و جابر بن عبد اللَّه و علىّ بن الحسين و زيد بن على و جعفر بن محمّد عليهما السّلام است ( فطلقوهنّ فى قبل عدّ - تهنّ ) روايت شده است .
ابو على گويد : قول خدا بالغ امره بتنوين بالغ و نصب امره بنا بر اينست كه به زودى امر خود را برساند در آنچه اراده مىكند آن را دربارهء شما پس اين گونه قرائت مطابق اصل است و حكايت حال . و كسى كه اضافه كرده ( و بالغ امره ) خوانده تنوين را حذف كرده براى تخفيف و معنى معناى ثبات تنوين است ، مثل ( عارض ممطرنا ) و امّا قول آنكه ( فى قبل عدّتهنّ ) پس آن تفسير قرائت مشهور است فطلقوهن لعدتهن يعنى در موقع عدّه آنها و مانند آنست قول خدا
لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها
يعنى در موقع وقت آن و كسى كه ( بالغٌ امرُهُ ) خوانده پس معنى چنين است : امر او رساننده آنست كه